Hatay Defne ilçesinde bulunan Cengiz Topel konteyner kentte yaşayan depremzedeler kaldıkları konteynerlerden 15 gün içerisinde çıkmaları istendiği söylendi. Gidecek yeri olmayan depremzede yurttaş, “Konteynerinizden eğer çıkmazsanız polis zoruyla, konteynerle beraber kaldıracağız. Eşyalarınızı da alamayacaksınız’ diye bizi tehdit ettiler.” dedi.
Haber: Erhan ÖZMEN
(HATAY) – Hatay Defne ilçesinde bulunan Cengiz Topel konteyner kentte yaşayan depremzedeler kaldıkları konteynerlerden 15 gün içerisinde çıkmaları istendiği söylendi. Gidecek yeri olmayan depremzede yurttaş, “Konteynerinizden eğer çıkmazsanız polis zoruyla, konteynerle beraber kaldıracağız. Eşyalarınızı da alamayacaksınız’ diye bizi tehdit ettiler.” dedi.
Eşinin emekli olduğunu 20 bin lira emekli maaşı aldıklarını söyleyen depremzede yurttaş şunları söyledi:
“AFAD’dan birileri geldi. Bir bayan bir de erkek. Bize dediler ‘En geç 15’inde çıkacaksınız.’ Dediler.
Benim eşim zaten emekli. 20 bin lira emekli maaşı var. 15 bin lira ben emlakçıya verirsem, 15 bin lira ev sahibine depozito verirsem ben ne yiyeceğim, ne içeceğim? Ben bununla kiramı vereceğim, yiyeceğim mi, geçineceğim mi?
Zorla bizi çıkardılar, konteynerinizden eğer çıkmazsanız polis zoruyla, konteynerle beraber kaldıracağız. Eşyalarınızı da alamayacaksınız’ diye bizi tehdit ettiler. Öyle çıkardılar bizi. Ben ne yapacağım? Benim evim yerinde rezerv ev ama daha önce yıkıldığı için evimden bana haber gelmedi, çekilişi bile olmadı. Ben nasıl vereceğim bu kirayı? Nasıl? Eşim zaten rahatsız. Bir törpütörümüz var, o da çalışmıyor. Adam çalışamıyor çünkü. Çalışamıyor. Biz ne yapacağız? Nereye gideceğiz, nasıl edeceğiz? Zor durumdayız. Bunu yani lütfen yayınlayın.” Dedi.
“TUTUNACAK DALIM YOK NERE GİDEYİM”
Tek başına yaşam mücadelesi veren Yaşar Kaplan engelli olduğunu, 4 bin lira engelli maaşı olduğunu, konteynerden çık dediklerini, söyledi. “Malım mülküm kimsem yok” diyen depremzede Yaşar Kaplan şunları söyledi:
“Yaşım 66. İsmim Yaşar Kaplan. Cengiz Topel geçici konteynerda kalmaktayım. Ben engelli bir vatandaşım. Zamanında, 6 şubat depreminden evvel SSK genel aylığı bağlandı bana. Şu anda gelen zamlara göre 4 bin lira. Bunun haricinde bir gelirim yok. Tutunacak dalım yok, malım yok, mülküm yok. Nereden baksan hemen hemen 1.5 – 2 milyona yakın ben borç altındayım. Hâlâ beni borçlular sıkıştırıyor. Yok ama ne yapayım. Zamanında ben çalışıyordum, yok ama. Ben şu anda konteynerdayım, zor durumda kalıyorum. Bana diyorlar ‘çık’. Nereye çıkacağım efendim, nereye çıkacağım? Ben bu 4 bin lira parayla nasıl geçineceğim? Yemeğime mi bakayım, üstüme başıma mı alayım, ilaçlarımı bile doğru dürüst Devlet karşılamıyor; bazı ilaçlarımı karşılıyor, bazılarını karşılamıyor. Benim bu ayağım kökünden kesilmeye kalktı. Kesilecekti, kestirmedim. Ben 8 sefer kalp ameliyatı geçirmişim. Anjiyo yaptılar, ‘Açık kalp ameliyatı olamıyorsun’ dediler, hayati tehliken var dediler. Kafamdan stend takıldı beynime, hafıza kaybım oldu. Bu ilacın kuvvetiyle ben yaşıyorum şu anda. İlaçlarımı içtiğim zaman hafızam yerinde. İlaç içmediğim zaman, iki gün ilacımı içmezsem hafızamı kaybediyorum; nereye gidip nereye geldiğimi bilemiyorum. Ben yaşlı bir insanım. Beni, bu büyüklerimi sokağa mı atacak bu halde? Hiç mi anası, babası yok? Hiç mi vicdan yok millette? Bu nasıl bir adalet, nasıl bir kanun?”
Yorum Yap